INNY świat

Kto ma znajomych za granicą, pewnie często od nich słyszy: „Bo tam jest inny świat”. A Polacy w Polsce wtedy się oburzają, mówiąc: „Jaki inny świat? Taki sam przecież. Kasy mają tylko więcej”. Wtedy wiem, że ci Polacy po prostu byli za granicą tylko na wczasach i nie byli w stanie zauważyć różnic kulturowych i mentalnościowych w danym kraju. Zauważyli tylko w miarę podobne budynki, lepsze samochody, czyli wszystko to, co byli w stanie zobaczyć przez tak krótki czas. Trochę bogatsze społeczeństwo, bardziej zadbane miasta. To widzą.

W każdym państwie jest mniej lub bardziej inny świat od tego, który mamy w Polsce. Słowiańskie kraje są do siebie bardziej podobne niż np. Niemcy z Polską. W nauce są różne teorie, dlaczego tak jest. Ostatnio zafascynowała mnie teoria językowego obrazu świata mówiąca o tym, że język tworzy w naszym umyśle świat mentalny. Oznacza to, że jeśli posługujesz się jednym językiem obcym, Twój świat ograniczony jest jedynie do pewnych ram, które narzuciło społeczeństwo posługujące się danym językiem. Im więcej języków znasz, tym bardziej Twój horyzont się rozszerza. To ma sens, choć nie twierdzę, że ci, którzy znają tylko język polski, nie mogą być otwarci na inne perspektywy. Na pewno jest im jednak trudniej zrozumieć, dlaczego „widzą więcej” niż inni rodacy. Przykładowo: niektóre kraje nie mają w swoim słownictwie całej palety kolorów, którą my mamy. Były prowadzone badania, że te osoby, widząc nowe kolory, nie były w stanie ich odróżnić od innych 🙂 Prosty przykład, ale pokazujący, jak bardzo nasz umysł jest uzależniony od kultury i języka.

wunschtattoos.de

farbvorlage

Powiem szczerze, że wyjeżdżając 4 lata temu do Niemiec, nie zdawałam sobie sprawy, że ucząc się języka niemieckiego i żyjąc wśród Niemców, nie tylko zmienię swój zasobów słownictwa. Zmieniłam swój pogląd na świat.

W Polsce, w jednym ze słowiańskich krajów, ważna jest rodzina, hierarchia – ojciec, matka, dzieci. To wynika z naszych korzeni. Następnie z religii. Nie ma co udawać, że polityka nie miesza się z religią. Społeczeństwo ma w głowie pewne schematy/obraz świata i na podstawie tego tworzy się nasza rzeczywistość. U jednych ten świat może w 100% odzwierciedlać ich myśli, u drugich niekoniecznie. W moim przypadku nie do końca zgadzałam się z hierarchią gloryfikowaną w Polsce, ale nie wiedziałam, że może być inaczej. „Inaczej” nie znaczy „lepiej”. Oznacza, że mnie osobiście bardziej coś innego pasuje. Może Tobie pasuje coś innego?

W Polsce ważne jest to, aby w swoim życiu „coś” osiągnąć. Szkoła, matura, studia, praca, mąż i dzieci. Najlepiej do 30. roku życia. Potem już jest za późno 🙂 Potem są inne cele: dzieci mają zdać dobrze maturę, zdobyć pracę itp. i kółko się zamyka. Jeśli komuś nawet się to uda, to czy na pewno jest „w końcu” szczęśliwy? Mam tutaj wątpliwości, patrząc na liczbę rozwodów wśród swoich znajomych, którzy pospieszyli się, bo „wypadało już mieć żonę”. Przyjeżdżając do Niemiec, zastanawiałam się, dlaczego ludzie, szczególnie w Monachium, są pogodni. Po prostu radośni. I nie chodzi tu o warunki życia. Niektórzy z nich mieli nawet gorsze warunki niż Polacy, których znałam. Niektórzy z nich są wiecznymi singlami. Niektórzy nigdy nie będą już mieć dzieci. Po jakimś czasie dowiedziałam się, dlaczego ludzie, mimo iż „niewiele osiągnęli”, są szczęśliwi. W Niemczech ważne jest to, aby wyjść z tzw. „Matrixa”. Z oczekiwań społeczeństwa, że masz coś zrobić. Masz robić to, co Ci serce podpowiada. Trzeba coś osiągnąć? Czy osoba, która przejechała cały świat na własny koszt „osiągnęła coś”? Niewiele. Zebrała doświadczenia dla siebie i to ją wzbogaciło, i to ją cieszy. Nie dostała awansu? „Nie zdążyła z dzieckiem”? Pytanie: czy naprawdę tego chciała? To niesamowite uczucie, jak się jest uwolnionym od odgórnego nacisku, co trzeba zrobić. Przyznaję, że to uczucie poznałam dopiero w Niemczech i pielęgnuję je bardzo skrzętnie.

Reklama Fundacji Mamy i Taty, rok 2015, przedstawiający idealnie to, o czym piszę

mama

Takie zachowanie niemieckie ma jednak drugą stronę. Tę negatywną. Polak musi coś osiągnąć, bo inaczej nie może być szczęśliwy. To oznacza, że swoją energię poświęca w 100% na osiągnięcie tego i osiąga to, co sobie założył albo co ktoś inny za niego założył. Dlatego Polacy jako pracownicy w Niemczech są bardzo cenieni. „Im się chce”. A ja mówię: „oni muszą, bo inaczej nie będą zadowoleni z siebie,  bo społeczeństwo im wytknie, że nic nie osiągnęli”. Niemiec natomiast, jak mu się nie chce, to nie zrobi, a argumenty w stylu „bo społeczeństwo tego oczekuje” niewiele dają 🙂

Mnie jednak i tak bardziej przekonuje myślenie niemieckie. I absolutnie nie wyrzekam się polskości (a właściwie cechy słowiańskich kultur). Uważam, że mamy wiele dobrych cech, m.in. dążenie do celów. Ale ten nacisk społeczny akurat mnie osobiście nigdy się nie podobał, a Niemcy utwierdzili mnie w przekonaniu, że można żyć inaczej. UWAGA! Nie piszę ogólnie: „że tak jest lepiej”. To – po pierwsze – byłoby nieprawdą (bo nie każdy myśli jak ja), a po drugie – nie mam dowodów, że tak dla ogółu jest lepiej, nie przeprowadziłam badań naukowych na ten temat, aby teraz uogólniać. Piszę, jak ja sądzę. Z doświadczenia jednak wiem, że to, co się robi z serca, a nie z przymusu, daje więcej radości i lepsze efekty.

Myślę, że szczególnie historia staruszki, którą usłyszałam w radiu, była dla mnie szczególnie ważna w zmianie nastawienia do życia. Ta staruszka odchowała dzieci, miała nawet wnuczki, ale zamiast mieszkać z nimi, wolała zostać w swoim pięknym lesie bawarskim, gdzie niewiele się dzieje, a najbliższy sklep jest 1 km od jej domku. Kobieta nie była sprawna, ale była w stanie zająć się sobą. Cisza, spokój, śpiew ptaków – to było to, co ją cieszyło. I nie chodziło tu o to, że to była jakaś „wredna baba”, która nie dogadała się ze swoimi dziećmi. Po głosie i po tonie jej wypowiedzi wnioskuję, że była to tak pogodna osoba, że ja też z chęcią bym ją spotkała. Przypuszczam, że wnuczki by ją uwielbiały. Ja przynajmniej po 5 minutach już ją uwielbiałam. Dlaczego chce zostać sama? Bo tak chce! A jej pogoda ducha wynika z tego, że robi to, co kocha. Bardzo rzadko spotykam staruszki w Polsce, które są podobnie pogodne. Mieszkają z wnuczkami, mają opiekę, ale jak tylko zobaczą kogoś do „pomęczenia”, to zaczynają swoją listę „co powinno się, a czego nie”. Myślę, że to dlatego, że one same nigdy nie zaznały prawdziwego szczęścia robienia tego, co je cieszy. Wypełniły wolę społeczeństwa.

To, czy ktoś jest naprawdę szczęśliwy, czy tylko udaje, można zauważyć po tym, czy ktoś jest pogodny, czy złośliwy i sarkastyczny wobec innych. Szczęśliwi ludzie nie niszczą innych.

 

Szczyt nieszczęścia.

Bez męża, bez dzieci, nauczycielka i to jeszcze języka niemieckiego. Na studiach doktoranckich, które przecież nic nie dają…

Z rozpaczy wyjechała na Ibizę, gdzie przecież jest bardzo niebezpiecznie.

Lipiec 2015

:))) Pozdrawiam z mojego świata 🙂 Ania

jaibiza

Reklamy

8 Komentarzy

Filed under Okiem Polki z zagranicy

8 responses to “INNY świat

  1. Kamila

    Cześć ! Bardzo podoba mi się Twoje nastawienie !
    Ja sama próbuje na takie zmienić.
    Pozdrawiam !

  2. Witam 😉
    Na początku dwa słowa: ŚWIETNY TEKST!
    W końcu mam wrażenie, że ktoś widzi to tak samo jak ja!
    Mam mniej więcej identyczne zdanie w tym temacie, jednak u mnie problem zaczął się już jak byłam mała.
    Zawsze widziałam taką „perspektywę życia” inaczej niż inni, a tego oczywiście nikt nie jest w stanie zrozumieć. Ja chciałam żyć dla siebie, a „powinnam” wg pewnych schematów, bez wyłamywania się z tego.. tak nie potrafię. Potem przyszła miłość, a dziś…
    Dziś jestem na etapie domykania ostatnich spraw w Polsce i pakowania walizek.
    Również wiem, że za naszą zachodnią granicą będę po prostu szczęśliwsza. I nie chodzi tu tylko o wysokość wypłaty, ale przede wszystkim o sposób myślenia, o życie w zgodzie ze sobą. Tam da się to realizować siebie i wszyscy dookoła nie uznają Cię za nieudacznika tylko dlatego, że w wieku 28 lat nie masz mieszkania za 250tys kredytu…
    Dziękuję za to, że odkryłam tu kogoś z przynajmniej podobnym podejściem do tych kwestii.
    pozdrawiam 😉

  3. Witam serdecznie 🙂 Dziękuję za miłe komentarze. Dziewczyny, wcale nie musicie wyjeżdżać za granicę, aby być szczęśliwym. Dobrze jest tam wyjechać, aby poznać inny świat, nabrać dystansu do tego wszystkiego i dodatkowej siły do walki. Potem, czy wrócicie, czy zostaniecie tam – to Wasza decyzja. Zróbcie to, co czujecie, że jest dla Was dobre.

    Na pewno w Niemczech mój artykuł byłby określany jako oczywistość i … nikt by go nie zauważył. Co oznacza również, że człowiek z takim luźnym nastawieniem również niewiele się wyróżnia w Niemczech. Radosny człowiek? Przecież to normalne, więc po co o tym pisać? A w Polsce to jednak gorący temat. Ludzie, którzy się wyróżniają pogodą ducha, naprawdę się WYRÓŻNIAJĄ 🙂 Z tym, że takie osoby muszą być bardzo silne i nie tracić tego „swojego świata” nawet przy krytyce, z którą na pewno się spotkają. Ale da się od tego zdystansować i być również w Polsce szczęśliwym. A wręcz zarażać innych swoim nastawieniem. Mój sposób? Posiadanie marzeń: https://angielski-niemiecki.com/2015/10/24/miej-marzenia/ – UWAGA! NIE czyichś CELÓW, lecz swoich marzeń. Pozdrawiam 🙂 Ania

  4. Grzesia

    Tak.. mam 43 lata i usłyszałam od mojej mamy: Jak dzwoni Ciocia Basia, to my się dziecko kompletnie nie mamy czym poszczycić… bo ty ani mieszkania, ani samochodu, ani męża, ani dzieci, ani telewizora nawet! ty nic nie masz…ty do niczego nie doszłaś… do niczego!.. tobie zostaje ławka w parku, a ławka w parku oparcia nie daje.. Nie powiem zabolało mnie to, zabolała mnie ta miłość warunkowa zamiast bezwarunkowej rodzicielskiej..

  5. Maciek

    Świetny tekst!
    Też mam takie zdanie, że język zmienia nasze spojrzenie na świat.

  6. Kasia

    Mieszkam od wielu lat w Niemczech i potwierdzam 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s